Typy danych cz.2

Reprezentacja danych logicznych

SQL nie ma specjalnego typu do przechowywania danych logicznych. Taki typ miałby dwie możliwe wartości true i false. Do wartości logicznych można by użyć jednocyfrowej liczby całkowitej. Normalnie byłoby wtedy możliwe przechowywanie liczb od -9 do +9. Używając ograniczenia sprawdzającego CHECK, zakres dopuszczalnych wartości można jednak ograniczyć do 1 jako true i 2 jako false. Jednak użycie 1 jako true i 0 jako false ma tę zaletę, że pozwala użyć formuł matematycznych zapewniających obsługę podobną do tworzenia wyrażeń warunkowych na kolumnach. W takim przypadku zamiast operatora AND stosujemy mnożenie *, a zamiast operatora OR – dodawanie +.

Daty i określenia czasu – typ DATE

Do reprezentacji dat i czasu Oracle używa jednego typu danych – DATE, który obejmuje okres od pierwszego stycznia 4712 p.n.e. do 31 grudnia 4712 n.e. Kolumna typu DATE może przechowywać czas z dokładnością do sekund. Typ DATE jest całkiem uniwersalny: obsługuje dodawanie i odejmowanie okresów czasu od/do wskazanej daty. Pozwala w ten sposób określić dzień tygodnia i miesiąc roku dla wskazanej daty. Obsługiwane są także zagadnienia związane ze strefami czasowymi Ziemi. Kolumny typu DATE działają na bazie dni. Dodanie 1 do daty zwróci datę o jeden dzień większą, zaś 7 zwróci datę o tydzień późniejszą. Czas w ramach jednego dnia jest przedstawiany jako ułamek dnia. Wobec tego 12 godzin to połowa, 1/24 to godzina, 1 minuta to 1/1440, a 1 sekunda – 1/86400.

Typy danych

Typy danych w języku SQL ( Oracle)

Podobnie jak większość języków programowania, także SQL obsługuje wiele różnych typów danych w celu efektywnego przechowywania napisów stałej i zmiennej długości, liczb całkowitych, zmiennoprzecinkowych, dat oraz danych binarnych.

Typy danych łańcuchowych

Typ danych CHAR() pozwala przechowywać napisy o zadanej długości, od 1 do 255 znaków. Długością domyślną jest 1 znak – brak podania po nazwie typu nawiasów z wartością długości napisów również oznacza napisy długości jeden. Jeśli napis jest krótszy niż założona długość kolumny, brakująca część napisu jest uzupełniana spacjami. Innym słowy, SQL zawsze wymusza wpisanie ciągu znakowego odpowiadającego z ustawionym wymiarem kolumny typu CHAR.