historia
COBOL – pierwszy język do programowania baz danych (powstał pod koniec lat 50-tych)
Projektanci baz danych w latach 60-tych XXw. zrozumieli konieczność opracowania takiego narzędzia,
które umożliwi w szybki sposób tworzenie różnorakich baz danych bez potrzeby budowania oprogramowania dla nowo zakładanej bazy danych. Ponadto nastąpiła zmiana w podejściu postrzegania bazy danych. Poziom, z którego postrzega bazę danych użytkownik, nazywa się poziomem logicznym, zaś poziom związany z samym komputerem nazywa się poziomem fizycznym. Okazało się, iż w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania baz danych, trzeba zagwarantować, tzw. niezależność bazy danych. Polega to na tym, że jakiekolwiek zmiany na poziomie fizycznym nie powinny wpływać na logiczny obraz bazy danych. Zauważono w tym czasie konieczność dostępu do baz danych większej ilości użytkowników, czyli tzw. wielodostęp. Realizację tych celów umożliwiły pokaźne, rozbudowane zbiory, jakimi są systemy zarządzania bazami danych. Następnym krokiem okazało się zagwarantowanie dostępu do baz danych z różnych geograficznie odległych punktów.
W latach 70-tych nastąpił “przewrót kopernikański” w bazach danych. Do tej pory uważano, że najważniejszy jest program komputerowy, zaś mniej ważne są “otaczające” go struktury danych. Dziś już wiemy, że jest odwrotnie. Znacznie skuteczniejsze jest podejście takie, iż ważny jest sposób organizacji struktur danych i dostępu do nich, programy zaś są tylko środkami prowadzącymi do realizacji tego celu.
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed